Чаму я не выходжу замуж?

Хіба ёсьць што-небудзь, чаго Ты ня можаш атрымаць ад мяне без пячаткі ў пашпарце? Калі ёсьць, дык толькі праз тое, што я гэтага не хачу. Словы “Аб’яўляю вас мужам і жонкаю” – гэта найменшае, што можа паўплываць на маё жаданьне альбо нежаданьне.

Дзеля таго, каб Я паважала Цябе, мне недастаткова насіць Тваё прозьвішча. Я мушу цаніць тое, што Ты робіш. Статус мужа ня зробіць Твае дасягненьні больш значнымі для Мяне. Таму спрыяюць разумнасьць пастаўленых Табою мэтаў, адэкватнасьць абраных мэтадаў іх дасягненьня і, канешне ж, атрыманы вынік.

	цитата

Дзеля таго, каб Я паважала Цябе, мне недастаткова насіць Тваё прозьвішча

Я не выконваю “шлюбнага абавязку”. Я займаюся каханьнем выключна па сузгодзе і дзеля атрыманьня асалоды. Тое, што я стану Тваёю жонкаю, ня зробіць ні Мяне, ні Цябе больш дасканалымі ў каханьні. Сэкс – гэта вялікі дарунак, і ягоная якасьць не залежыць ад наяўнасьці колца на пальцу ці законапаслухмянасьці выкананьня пунктаў Кодэксу Рэспублікі Беларусь “Аб шлюбе і сям’і” ад ліпеня 1999 г. №278-З. Выключна павага да жаданьняў, як уласных, так і жаданьняў партнэра, усьвядчэньне вартасьцяў чалавечага цела, блізкасьць каштоўнасьцяў і перавагаў дазваляюць адкрыць адзін адному захапляльную разнастайнасьць сьвету асалоды.

Я не магу выйсьці замуж толькі таму, што таго патрабуюць традыцыі, “так прынята” альбо “потым ужо ніхто ня возьме”. Падчас выбару, Я ўзважваю тую карыснасьць, якую гэтае рашэньне можа Мне прынесьці. Аніхто акрамя Мяне самой ня можа ацаніць усе перавагі й выдаткі Майго выбару. Ані бацькі, якія мараць пра ўнукаў, ані сябры, а Я нясу адказнасьць па сваім прынятым рашэньні ці ўчынку.

Шлюб ня можа быць актам самаахвяраваньня, што складаецца з пачуцьця ўласнай недасканаласьці ці жалю да партнэра. Падстава любых дзеяньняў мэтанакіраванага і рацыянальнага чалавека – дасягненьне шчасьця й задавальненьня. Калі ў Маё жыцьцё ўваходзіць паняцьце “сям’я”, то гэта мусіць прынесьці Мне вялікшае задавальненьне сабою, сваім жыцьцём і навакольным сьветам, чым “незамужні стан”. Я ня стану прыносіць у ахвяру сям’і свае зацікаўленьні, працу, хобі ці прагу да посьпеху. Сям’я можа дапамагчы стаць лепшай, больш дасканалай, гарманічна дадаючы да майго жыцьця прыгажосьць чалавечых стасункаў. Яна ня можа замінаць. Калі гэта ня так – Мне не патрэбна такая сям’я.

	цитата

Шлюб ня можа быць актам самаахвяраваньня

Твае зацікаўленьні ня стануць маімі толькі таму, што мы сьпім у адным ложку. Дзеля таго неабходныя падобныя погляды й каштоўнасьці. Я атрымоўваю асалоду з Тваіх посьпехаў, Я спачуваю Тваім няўдачам, бо менавіта так я ўсхваляю Твой розум, Твае таленты, Тваю ўпартасьць і перамогу над лянотаю.

Я ня лічу сябе чыёйсьцю паловаю. Я цэлае, што мае свой шлях і жадае бачыць побач такіх жа паўнавартасных асобаў.